ساخت تراس

در سیر تکاملی تاریخ ، ارتباط فضای بیرون یا باغ به داخل ساختمان ، نمونه های بسیار جالبی و تاریخی وجود دارد که می تواند گویای اهمیت این مطلب باشد. به عنوان مثال تراس یا ایوان های قصرالحمرا ، مدلل این مدعا می باشد. در تراس برای حفظ زیبایی و ارتباط بیشتر با محیط ، قطعات یا قسمت هایی را برای گلکاری ، کاشت گیاهان فصلی و دائمی ، تخصیص می دهند و آمیختگی های خاصی از سنگ فرش و گیاه پدید می آورند . گاهی تراس ها را با انواع مصالح ساختمانی بصورت سرپوشیده توسط گیاهان رونده احداث می کنند ، و تحت عنوان باغ های تراسی سرپوشیده می نامند. عمدتا بایستی گفته شود ، هدف از روف گاردن ( تراس سر پوشیده ) ، نزدیکی بیشتر به طبیعت و محیط می باشد. به قول یکی از نویسندگان انگلیسی اگر روف گاردن به نحو مناسب ، مطلوب طراحی و هم چنین گیاهان مناسبی برای آن انتخاب شود می توان در طول تابستان یک فستیوال دراز مدت از رنگهای مختلف پدید آورد. در مناطقی که شرایط بیرونی برای حفظ گیاهان روف گاردن وجود ندارد ، از دیواره های شیشه ای و یا چوب های خیزران و ... در اطراف تراس استفاده می کنند. ضمنا گیاهانی از قبیل پاپیتال (همیشه سبز) برای آراستن روف گاردن مناسب می باشد.

در فضای این گونه تراس ها انواع گیاهان زینتی را در گلدان و یا جعبه های بزرگ نگهداری کرد و هم چنین توسط شبدر سه برگ ، می توان پرچین زیبایی را پدید آورد. در احداث این گونه باغ های تراسی سرپوشیده ، 2 نکته اساسی را بایستی همیشه در نظر داشت. یکی ایجاد زهکش و برای جعبه ها و یا فضای مورد کاشت و دیگری احتمالا وزنی که پدید می آید ، مهندس ساختمان بایستی به آن توجه نماید. معمولا برای هر هشت متر مربع ، وزنی برابر با صد و هشتاد کیلو گرم در نظر می گیرند. تنها مساله زهکشی مربوط به گلدان ها و جعبه های گل نیست ، بلکه برای خروج آب باران و ... می باشد. برخی بر این عقیده اند که یک روف گاردن در حقیقت یک مزرعه کوچک ایده آل است و هرگز نبایستی فکر نمود که روف گاردن سالیان دراز به یک شکل و طرح می تواند باقی بماند.
موفق باشید
"نفس ۸۷"
شناساندن بهتر رشته فضای سبز و دانشگامون به سایرین و محلی برای تبادل اطلاعات درباره این رشته ! ولی اولش متعلق به همه فضای سبزیاست!