مقدمه" مدتهاست که طراحان و حتی افراد معمولی دریافته اند که نقشه های پرسپکتیو ‌درمیان انواع دیگر نقشه های فنی بالاترین اهمیت را دارد.غالبا  تشخیص نکات مربوط به طرح ویا درک ظاهر واقعی یک ساختمان یا هر جسم دیگری از روی نماهای سطحی (پلان ها) ونماهای قایم(اصلی وجانبی) مشکل است. پرسپکتیوی که به طور صحیح رسم شده حتی الامکان ظاهر واقعی جسم را بواسطه ی (برحسب) خطوطی در روی یک سطح دوبعدی نشان میدهد . بنابراین رسم پرسپکتیو در کار هنرمندان /معماران /مهندسین/طراحان صنعتی/طراحان داخلی/ومتخصصین ناظر (ینی ما) از اهمیت فراوانی برخوردار است. چرا که این افراد از طریق رسم پرسپکتیو میتوانند پیش ازینکه اقدامی برای ساخت کالایی بکنند شکل تمام شده ی ان را مشاهده نمایند.

2رسم پرسپکتیو

به هرچیزی که نگاه میکنیم دران بوجود پرسپکتیو پی میبریم . پرسپکتیو یک اثر نوری است که باعث میشود موقعی که جسم در نزدیکی ما قرار دارد بزرگتر از موقعی دیده شود که در فاصله دورتری قرار گرفته است . همین اثر نوری است که معنی و احساس فاصله و سه بعدی را در منظره یک ساختمان یا هر جسم دیگری ایجاد میکند . یکی از بهترین مثالها در این زمینه خطوط راه اهن است  بدین معنی که هرچه فاصله ی این خطوط از ما بیشتر میشود احساس میکنیم که به همدیگر نزدیک میشوند  به عبارت دیگر متقارب میشوند . این اثر همچنین با توجه به اینکه انسانها در نزدیکی ما بزرگتر ودر فواصل دور کوچکتر دیده میشوند  اشکار میشود . از این مثال ها می توان دریافت که خطوط راه اهن  نهایتا یکدیگر را قطع میکنند . نقطه تقاطع این خطوط را نقطه گریز مینامند . این نقطه در روی خط دید قرار دارد که همان خط افقی است . جزئیات یک جسم موقعی که در نزدیکی ما قرار دارد از موقعی که در فاصله دورتری قرار گرفته بهتر و دقیقتر دیده میشود . شدت تماییز رنگی و تونال جسم نیز با افزایش فاصله ی ان از ناظر کاهش پیدا میکند . با اینکه محو شدن تدریجی جزئیاتت ظریف و تضعیف رنگ وتن تنها بواسطه ی چشم قابل تشخیص بوده وبستگی به میزان حساسیت ناظر دارد اما پس رفت یا کاهش خطی را میتوان به طور دقیق محاسبه کرد . با وجود این فرمول پرسپکتیو تک چشمی یا مونوکولار است. فرمول تک چشمی ان احساس فاصله یا فضا و پس رفت را که یک شخص تیزبین تجربه میکند ارئه نمیدهد . این نوع بینایی از نوع دوچشمی یا بینوکولار است و تقریبا بواسطه عکس برداری سه بعدی یا استریوسکوپی قابل تولید است .

قوانین ریاضی پرسپکتیو در اغاز قرن 15 و بوسیله یک ارشیتکت فلورانتینی به نام فیلیپوبرونلسکی ابداع شد . مفاهیم فضایی جدید در نقاشی ایتالیایی بریک شالوده ی علمی استوار بود و رسم پرسپکتیو براساس این شالوده ی علمی رشد یافت . شخصیت هایی مثل ماساسیو /پی رو دلا فرانسسکا/البرتی/ واسلو سخت مشغول تلاش در زمینه شالوده ی ریاضی هنر بودند . قضایای پرسپکتیوبه واسطه دو شخصیت اسلو و پی رو دلافرانسسکا  فرمول بندی شد .

ادامه دارد...